امید و امیدواری

امید و امیدواری

امید و امیدواری

واژه امید، در شرایط متفاوت برای آدم‌ها معانی متفاوتی دارد. برای شخصی که با بیماری سختی دست و پنجه نرم می‌کند نسبت به کسی که در کسب و کارش ورشکسته شده است، امید داشتن یک عبارت است با دو مفهوم.

خیلی از ما در شرایط عادی و زمانی که مسأله‌ای پیش نیامده و اتفاقی رُخ نداده، از امید و امیدواری صحبت می‌کنیم، اما در جایی که اتفاقی پیش‌بینی نشده برای‌مان پدید می‌آید، به نظر داشتن امید و حفظ امیدواری، کار راحتی نیست!

هر چند تمرین امیدواری هم مثل مسائلی از قبیل حفظ خونسردی، صبوری کردن و حل تعارض، در حالت طبیعی و بدون تنش خیلی کاربردی به نظر نمی‌رسد اما با تمرین و تقویت موارد زیر در وجودمان، می‌توانیم در مواجهه با ناامیدی در شرایط مختلف، رفتار بهتر و معقول‌تری از خودمان نشان دهیم؛

 

یک) شکرگزاری همیشگی و توجه به داشته‌ها

همه ما انسان‌ها در هر شرایطی هم که باشیم، باز هم مواردی را داریم که می‌توانیم بابتش شکرگزاری کنیم. البته این فقط به نوع نگرش و نگاه ما بستگی دارد که چقدر به داشته‌های‌مان توجه کنیم.

فردی که کفش نداشت و بدون کفش راه می‌رفت، در طی مسیری دائم غُر می‌زد که کفش ندارد و بخاطر اوضاع مالی خرابش به این روز افتاده است. تا اینکه به فردی رسید که پا نداشت و نشسته روی ویلچیر با همراهش بگو و بخند داشت…

همه ما می‌توانیم انتخاب کنیم که غُر بزنیم یا به داشته‌های‌مان توجه داشته و شکرگزار باشیم. قطعاً گزینه‌ای که به حال خوب ما کمک خواهد کرد، گزینه دوم است و هنگامی که به این رویه عادت کنیم، در سختی‌ها و ناامیدی‌ها هم توجه‌مان به داشته‌ها خواهد بود.

 

دو) ایمان به حکمت خداوند

وقتی ما معتقد هستیم که خداوند حکیم است و حاکم بر جهان و تمام مخلوقات، اگر این اعتقاد را در وجودمان تقویت کنیم، در مواقع سختی هم ایمان‌مان را حفظ کرده و خودمان را به حضرت حق تعالی می‌سپاریم.

البته که شرط این اعتقاد و ایمان این است که ما هم سعی کنیم کار درست‌مان را به نحوی درست انجام داده و حقی را ضایع نکنیم. در این صورت آنچه وظیفه‌مان است را انجام داده و نتیجه را به خداوند واگذار می‌کنیم، چراکه خداوند رحمان را حامی خود می‌دانیم.

 

سه) زندگینامه بزرگان

افرادی که اهل مطالعه و تحقیق در مورد زندگی بزرگان هستند، این وجه مشترک را تقریباً در زندگی تمام بزرگان دیده‌اند که آن‌ها در طول زندگی‌شان بارها با شکست و عدم موفقیت روبرو شده‌اند، اما چون هدف مشخصی را داشته‌اند و انسان‌های تلاشگری بوده‌اند، دوباره خودشان را احیاء کرده و به مسیر زندگی و هدف‌شان ادامه داده‌اند.

پس این نیست که اگر گِره‌ای در کارمان افتاد یا مسئله‌ای برای‌مان پیش آمد، ناامید شده و دست از کار بکشیم و تلاش‌مان را متوقف کنیم. این فکر که چرا این اتفاق برای من رخ داد شاید بیشترین ضربه را به ما وارد کند!

اما وقتی بدانیم که بزرگانی که به موفقیت‌ها و جایگاه‌های بلندی رسیده‌اند نیز در مواقعی از زندگی‌شان دچار شکست‌ها و مسائلی بحرانی شده‌اند و با امیدواری و تلاش از این موانع عبور کرده‌اند، می‌تواند به ما قوت قلبی دهد که پس ما هم می‌توانیم بر مسائل‌مان چیره شده و به موفقیت برسیم…

امیدوار و موفق باشید.

 

نویسنده: هاشم ولایتی

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *